Eugeniusz EIBISCH

Lata życia: 1896-1987
Narodowość: polska
Nurt lub styl: kolorystyczny nurt polskiego malarstwa XX wieku, École de Paris (krąg Soutine’a, Utrilla, Kislinga)
Motywy w twórczości: pejzaże (dramatyczne widoki paryskie, jasne pejzaże z Myślenic i Kudowy), martwe natury (kwiaty, cyklameny w doniczce, kompozycje owocowe), portrety kobiece (Portret kobiety, Portret w błękicie, Girl with Parasol), akty, sceny figuralne.
Eugeniusz Eibisch (1896-1987), znany także jako Eugène Ébiche, to jeden z najwybitniejszych polskich kolorystów XX wieku. Uczeń Jacka Malczewskiego i Wojciecha Weissa w krakowskiej ASP. W latach 1922-1939 mieszkał i tworzył w Paryżu, gdzie należał do kręgu École de Paris- przyjaźnił się z Chaimem Soutinem, Maurice’em Utrillem, Georges’em Braque’em, Mojżeszem Kislingiem, Louisem Aragonem, Francis Ponge’em. Rektor krakowskiej ASP (1945–1950), wieloletni kierownik katedry malarstwa warszawskiej ASP (1950-1969), laureat nagrody Fundacji Solomona R. Guggenheima w Nowym Jorku (1960). Obrazy Eugeniusza Eibischa- pejzaże, martwe natury i portrety utrzymane w charakterystycznej grubo modelowanej materii koloru- należą do ciekawszych pozycji na rynku polskiego malarstwa XX wieku.

Dzieła w ofercie galerii

W aktualnej ofercie nie znaleziono obiektów. Chcesz sprzedać dzieła tego artysty? Skontaktuj się z nami!

Eugeniusz Eibisch (używający również francuskiej formy nazwiska Eugène Ébiche) urodził się 30 grudnia 1896 roku w Lublinie, w zasymilowanej rodzinie żydowskiej, jako syn Rudolfa. Absolwent lubelskiego Gimnazjum Miejskiego im. Stanisława Staszica. W latach 1912-1920 studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem Jacka Malczewskiego i Wojciecha Weissa. Na jego wczesną twórczość oddziałały koncepcje estetyczne formistów, choć nigdy formalnie nie należał do grupy. W 1922 roku, dzięki stypendium rządu francuskiego, wyjechał do Paryża, gdzie spędził 17 lat.

W stolicy Francji Eibisch szybko wszedł w krąg artystów École de Paris, jednego z najważniejszych środowisk artystycznych XX wieku. Zaprzyjaźnił się z Chaimem Soutinem, Maurice’em Utrillo, Louisem Marcoussisem, Mojżeszem Kislingiem, Louisem Aragonem, Francis Ponge’em, Georges’em Braque’em i Henri Haydenem. Marszandami Eibischa zostali legendarni Leopold Zborowski (odkrywca Modiglianiego i Soutine’a) oraz Georges Bernheim. Namalował portret pisarza- późniejszego laureata Nagrody Nobla- Rogera Martina du Garda, który z kolei uwiecznił Eibischa w powieści „Rodzina Thibault” pod postacią angielskiego malarza Patersona. W 1925 roku ceniony krytyk Waldemar George opublikował recenzję z Salonu Jesiennego, w której napisał, że obraz Eibischa był na wystawie najlepszy. Było to ogromne wyróżnienie dla artysty, który zaledwie trzy lata wcześniej pojawił się we Francji. W 1926 roku Eibisch eksponował swoje obrazy w Krakowie wraz z członkami Cechu Artystów Plastyków „Jednoróg”. W 1929 roku uczestniczył w pokazie polskiej sztuki w paryskiej Galerie Bonaparte. W 1933 roku, jako reprezentant Polski, brał udział w Międzynarodowej Wystawie Sztuki urządzonej przez College Art Association w Nowym Jorku. Regularnie wystawiał także w Belgii, Szwajcarii i Anglii.

W okresie paryskim Eibisch malował pejzaże, martwe natury i portrety o stężonej ekspresji, utrzymane w ciemnych, dramatycznych tonacjach, bliskich stylistyce Chaima Soutine’a. Jarzące się wewnętrznym światłem formy wyłaniają się w jego obrazach z płynnej materii swobodnie nakładanej farby. W drugiej połowie lat 20. Eibisch rozjaśnił paletę barw, by w latach 30. ponownie ją przygasić przewagą brązów; wydobytym z ciemnego tła postaciom i przedmiotom nadawał wymiar tajemniczości. Dominowały wtedy kolistości, monumentalne formy i intensywne studia koloru.

W 1939 roku Eibisch wrócił do Polski na zaproszenie ówczesnego rektora krakowskiej ASP Fryderyka Pautscha, który miał mu powierzyć katedrę malarstwa — realizacja tego planu została jednak opóźniona przez wybuch wojny. Okupację niemiecką Eibisch spędził w Krakowie, potem w Myślenicach pod Krakowem- powstały wówczas m.in. jasne, świetliste „Pejzaże z Myślenic” (z pagórkami, białymi i kremowymi domami na tle błękitnego nieba), potwierdzające jego dojrzałą przynależność do polskiego nurtu kolorystycznego. Cała rodzina Eibischa zginęła w Zagładzie. Po wojnie Eibisch otrzymał katedrę malarstwa w krakowskiej ASP, a w 1945 roku został jej rektorem- funkcję tę pełnił do 1950 roku. W latach 1950-1969 był kierownikiem katedry malarstwa w warszawskiej ASP. Dzięki jego paryskim kontaktom w 1948 roku do Polski na Kongres Intelektualistów w Obronie Pokoju we Wrocławiu przyjechali Pablo Picasso i Paul Éluard.

Eugeniusz Eibisch był laureatem nagrody plastycznej miasta Krakowa (1946) i prestiżowej nagrody Fundacji Solomona R. Guggenheima w Nowym Jorku (1960). Jego żoną była Franciszka z Sylberów (1900–1983); po ich śmierci powołano Fundację im. Franciszki Eibisch, promującą młodych polskich malarzy. Eibisch zmarł 7 marca 1987 roku w Warszawie. Obrazy artysty znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Krakowie i Poznaniu, w Muzeum Okręgowym im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy oraz w licznych kolekcjach zagranicznych- francuskich, amerykańskich, szwajcarskich i belgijskich.

FAQ – najczęściej zadawane pytania:

Kim był Eugeniusz Eibisch?
Eugeniusz Eibisch (1896-1987), znany także jako Eugène Ébiche, był polskim malarzem żydowskiego pochodzenia, jednym z najwybitniejszych polskich kolorystów XX wieku. Uczeń Jacka Malczewskiego i Wojciecha Weissa w krakowskiej ASP. W latach 1922–1939 mieszkał i pracował w Paryżu, gdzie należał do kręgu École de Paris- przyjaźnił się z Chaimem Soutinem, Utrillem, Braque’em, Kislingiem, Marcoussisem, Louisem Aragonem. Rektor krakowskiej ASP (1945-1950), kierownik katedry malarstwa warszawskiej ASP (1950-1969). Laureat nagrody Fundacji Solomona R. Guggenheima w Nowym Jorku (1960).

Co malował Eugeniusz Eibisch?
W twórczości Eugeniusza Eibischa dominują pejzaże, martwe natury, portrety i akty. Okres paryski cechuje ciemna, dramatyczna tonacja bliska stylistyce Soutine’a; okres okupacyjny i powojenny to jasne, świetliste pejzaże z Myślenic i Kudowy, wibrujące atmosferą. Dojrzały Eibisch to klasyczny kolorysta- jego obrazy zachwycają bogactwem koloru, mocnymi konturami, grubą warstwą farby jakby rzeźbioną w kolorze.

Jak rozpoznać obraz Eugeniusza Eibischa?
Obrazy Eugeniusza Eibischa cechuje charakterystyczna gruba materia farby (impasto), swobodne, żywe pociągnięcia pędzla, intensywne studia koloru budowane grubą warstwą, mocne kontury zamykające formy. Kolorystyka ewoluowała: ciemne, dramatyczne tony okresu paryskiego (do 1930), przygasające brązy lat 30., jasne i świetliste pejzaże powojenne. Portrety Eibischa mają w sobie wewnętrzną monumentalność. Sygnatura zwykle „Ebiche” (forma francuska używana w Paryżu) lub „Eibisch” w rogu obrazu.

Ile kosztują obrazy Eugeniusza Eibischa?
Obrazy Eugeniusza Eibischa należą do średniego segmentu polskiego rynku malarstwa XX wieku. Prace z okresu paryskiego (1922–1939), związane z École de Paris i noszące sygnaturę „Ebiche”, osiągają najwyższe wyceny; kompozycje powojenne i pejzaże z Myślenic są nieco tańsze. Po indywidualną wycenę konkretnej pracy zapraszamy do kontaktu z Galerią Sztuki Plac Zamkowy.

Gdzie kupić obrazy Eugeniusza Eibischa?
Obrazy Eugeniusza Eibischa pojawiają się regularnie na polskim rynku aukcyjnym oraz na aukcjach zagranicznych- również we francuskich domach aukcyjnych specjalizujących się w École de Paris. W Galerii Sztuki Plac Zamkowy oferujemy zweryfikowane prace artysty. Zapraszamy do kontaktu w sprawie aktualnej oferty.

Chcesz sprzedać dzieła tego artysty? Kliknij tutaj i skontaktuj się z nami!