Stanisław Józef Juliusz Kamocki urodził się 18 listopada 1875 roku w Warszawie, jako syn architekta Kazimierza Kamockiego, od którego pobrał pierwsze nauki rysunku. W 1891 roku, mając zaledwie szesnaście lat, rozpoczął studia w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych. Przez dziewięć lat – do 1900 roku – kształcił się pod kierunkiem najwybitniejszych pedagogów epoki: Floriana Cynka, Izydora Jabłońskiego, Józefa Unierzyskiego, Leona Wyczółkowskiego, Jacka Malczewskiego oraz Jana Stanisławskiego. Decydujący wpływ wywarł na niego Stanisławski – twórca „krakowskiej szkoły pejzażowej”, który zreformował nauczanie wyprowadzając studentów w plener, do Ogrodu Botanicznego, Parku Jordana, na okoliczne wsie. W 1900 roku Kamocki otrzymał srebrny medal za pejzaże.
W latach 1901-1902 kontynuował naukę w Paryżu, dzięki uzyskanemu stypendium. Następnie podróżował do Włoch (1904-1905), Niemiec i Szwajcarii. Od 1908 roku rozpoczął pracę pedagogiczną – w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych dla Kobiet prowadzonej przez Marię Niedzielską. W czasie I wojny światowej, w latach 1915-1919, służył w I Brygadzie Legionów Polskich pod pseudonimem „Stefan Kozłowski”, malując i rysując portrety legionistów. Po zakończeniu wojny, w 1919 roku, objął kierownictwo katedry pejzażu w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. W 1937 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. W okresie II wojny światowej wykładał w niemieckiej Kunstgewerbeschule w Krakowie, a od 1942 roku w Państwowej Szkole Góralskiej Sztuki Ludowej w Zakopanem, gdzie posiadał własną pracownię.
Stanisław Kamocki należał do najważniejszych polskich ugrupowań artystycznych: Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka” (od 1906), wiedeńskiej Secesji (1911-1918), warszawskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych i Towarzystwa Sztuka Podhalańska (jako współzałożyciel). Wystawiał w Wiedniu (1908), Wenecji (1910), Berlinie (1913), Pittsburgu (1935), Brukseli (1938) i Nowym Jorku (1939). Współpracował też z kabaretem Zielony Balonik, dla którego projektował dekoracje; zajmował się ponadto grafiką, plakatami, ilustracją, karykaturą i projektowaniem mebli.
Malarstwo Stanisława Kamockiego rozwijało się w trzech fazach. We wczesnym okresie, pod silnym wpływem Stanisławskiego, malował gęstą pastą olejną o równomiernym natężeniu barw, w stłumionej gamie zieleni, błękitów, fioletów i zmąconych bieli. Od 1907 roku zaczął monumentalizować motywy krajobrazowe – wyzwalał się spod wpływu mistrza, tworzył własny styl, w którym kształty buduje dynamicznie kładziona plama barwna, a poszczególne elementy pejzażu (drzewa, budynki, chmury) traktowane są dekoracyjnie. W latach 20. coraz częściej przedstawiał martwe natury. W tym czasie malował głównie na tekturze i dykcie, szerokimi pociągnięciami pędzla, z matową powierzchnią.
Głównymi tematami Kamockiego były pejzaże Podhala i Tatr, okolic Krakowa, Wołynia, Podola, Spisza, Orawy oraz Zakopanego. Tworzył też weduty (zwłaszcza Wenecji) i dekoracyjne martwe natury. Zmarł 10 lipca 1944 roku w Zakopanem. Jego obrazy znajdują się w Muzeum Narodowym w Krakowie, Warszawie i Poznaniu oraz w licznych kolekcjach prywatnych.
FAQ – najczęściej zadawane pytania
Kim był Stanisław Kamocki?
Stanisław Kamocki (1875-1944) był polskim malarzem pejzażystą, jednym z najwybitniejszych przedstawicieli Młodej Polski i czołowym kontynuatorem „szkoły Stanisławskiego”. Uczeń Leona Wyczółkowskiego, Jacka Malczewskiego i Jana Stanisławskiego w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych. Od 1919 roku kierownik katedry pejzażu krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, profesor zwyczajny od 1937.
Co malował Stanisław Kamocki?
W twórczości Stanisława Kamockiego dominują pejzaże -krajobrazy Podhala i Tatr, okolic Krakowa, Wołynia, Podola, Spisza i Orawy, widoki Zakopanego oraz weduty Wenecji. Często podejmował motywy wiejskie: łany zbóż, stogi siana, drewniane dworki i wiejskie kościółki. Od lat 20. malował też dekoracyjne martwe natury z kwiatami.
Jak rozpoznać obraz Stanisława Kamockiego?
Obrazy Stanisława Kamockiego cechuje bogata, mięsista faktura malarska, gęsto kładziona farba olejna oraz ekspresyjne pociągnięcia pędzla. Wczesne prace utrzymane są w stłumionej gamie zieleni, błękitów i fioletów typowej dla „szkoły Stanisławskiego”; późne mają szersze pociągnięcia pędzla, matową powierzchnię i często powstają na tekturze lub dykcie. Sygnatura zwykle „St. Kamocki” w prawym dolnym rogu.
Ile kosztują obrazy Stanisława Kamockiego?
Ceny obrazów Stanisława Kamockiego są zróżnicowane i zależą od formatu, tematu, okresu powstania i stanu zachowania. Większe pejzaże Podhala i Tatr oraz prace z wczesnego okresu osiągają najwyższe wyceny. Po indywidualną wycenę konkretnej pracy zapraszamy do kontaktu z Galerią Sztuki Plac Zamkowy.
Gdzie kupić obrazy Stanisława Kamockiego?
Obrazy Stanisława Kamockiego pojawiają się regularnie na polskim rynku aukcyjnym oraz w specjalistycznych galeriach malarstwa Młodej Polski. W Galerii Sztuki Plac Zamkowy oferujemy zweryfikowane prace artysty z pełną dokumentacją proweniencji. Zapraszamy do kontaktu w sprawie aktualnej oferty.