Władysław Łuczyński urodził się 24 lipca 1895 roku w Brodach, w ówczesnej Galicji Wschodniej. Ukończył II Szkołę Realną we Lwowie, a w latach 1916-1921 studiował na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej. Już podczas studiów architektonicznych zaangażował się w działalność artystyczną- do stycznia 1921 roku pracował jednocześnie jako asystent nauczyciela rysunku w II Szkole Realnej we Lwowie. Choć jego formalne wykształcenie miało charakter architektoniczny, Łuczyński wybrał drogę artysty-malarza oraz pedagoga rysunku. W 1920 roku uczestniczył w wystawie prac uczniów Wolnej Akademii Sztuk Pięknych we Lwowie, co potwierdza jego nieformalne związki z lwowskim środowiskiem artystycznym tego okresu.
Dojrzałe lata twórczości Władysława Łuczyńskiego związane były ze Stanisławowem (dziś Iwano-Frankiwsk na Ukrainie)- miastem, które w dwudziestoleciu międzywojennym było jednym z ważniejszych ośrodków polskiej kultury na Kresach południowo-wschodnich. W latach 1932–1939 Łuczyński pracował jako nauczyciel rysunku w II Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Stanisławowie. W grudniu 1933 roku był współzałożycielem Związku Artystów-Plastyków i Miłośników Sztuki „Orion”- stowarzyszenia skupiającego stanisławowskie środowisko artystyczne. Mieszkał w Stanisławowie przy ulicy Elizy Orzeszkowej 11a.
Władysław Łuczyński tworzył akwarele i obrazy olejne. Głównymi tematami jego twórczości były pejzaże, portrety i akty. Szczególnie upodobał sobie Huculszczyznę- krainę położoną w Karpatach Wschodnich, która w latach 20. i 30. XX wieku stała się jednym z najważniejszych tematów polskiego malarstwa pejzażowego, inspirując artystów od Fryderyka Pautscha i Władysława Jarockiego po Kazimierza Sichulskiego. Obok motywów huculskich Łuczyński malował pejzaże beskidzkie oraz widoki znad Bałtyku. Jego oleje i akwarele cechuje realistyczne spojrzenie na krajobraz z wyczuciem atmosfery i światła. Osobny segment twórczości Łuczyńskiego stanowią studia portretowe oraz akty-wykonywane w technikach olejnej i akwarelowej.
Władysław Łuczyński regularnie prezentował swoje prace w głównych ośrodkach galicyjskich. Wystawiał w lwowskim Salonie Sztuki Współczesnej „Zachęta” (1918, 1919), w lwowskim Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych (1923, 1925, 1935), w Wolnej Akademii Sztuk Pięknych we Lwowie (1920), na wystawie plastycznej z okazji Dni Ziemi Stanisławowskiej (maj 1933) oraz wielokrotnie w samym Stanisławowie.
Władysław Łuczyński został zamordowany przez Niemców w sierpniu 1941 roku w Czarnym Lesie koło Pawełcza niedaleko Stanisławowa. Niemieckie Gestapo przeprowadziło wówczas zbiorową egzekucję około 250 przedstawicieli polskiej inteligencji Stanisławowa- nauczycieli, lekarzy, prawników, urzędników, duchownych i artystów. Zbrodnia, znana jako Mord w Czarnym Lesie, była jednym z pierwszych aktów systematycznej eksterminacji polskiej elity intelektualnej na okupowanych Kresach Wschodnich przez niemiecki aparat terroru nazistowskiego. Władysław Łuczyński miał wówczas 46 lat. Obrazy artysty- pejzaże huculskie i beskidzkie, portrety oraz akty- zachowały się głównie w kolekcjach prywatnych i stanowią cenne świadectwo twórczości stanisławowskiego środowiska artystycznego II Rzeczypospolitej.
FAQ:
Kim był Władysław Łuczyński?
Władysław Łuczyński (1895-1941) był polskim malarzem i nauczycielem rysunku związanym ze Stanisławowem w okresie II Rzeczypospolitej. Absolwent II Szkoły Realnej we Lwowie i Wydziału Architektury Politechniki Lwowskiej (1916-1921). Nauczyciel rysunku w II Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Stanisławowie (1932-1939). Współzałożyciel stanisławowskiego Związku Artystów-Plastyków i Miłośników Sztuki „Orion” (grudzień 1933). Został zamordowany przez Niemców w sierpniu 1941 roku w Czarnym Lesie koło Pawełcza- podczas zbrodni popełnionej przez niemieckie Gestapo na około 250 przedstawicielach polskiej inteligencji Stanisławowa.
Co malował Władysław Łuczyński?
W twórczości Władysława Łuczyńskiego dominują pejzaże- szczególnie z Huculszczyzny (Karpaty Wschodnie) i Beskidów („Pejzaż beskidzki” 1935, „Z okolic Jaremcza” 1938) oraz widoki znad Bałtyku. Osobny ważny segment stanowią studia portretowe i akty. Łuczyński pozostawił także akwarele kwiatowe (m.in. „Tulipany”). Tworzył w dwóch głównych technikach- oleju i akwareli.
Jak rozpoznać obraz Władysława Łuczyńskiego?
Obrazy Władysława Łuczyńskiego cechuje realistyczne spojrzenie na krajobraz z wyczuciem atmosfery i światła, dekoracyjna kompozycja oraz solidny warsztat ukształtowany przez studia architektoniczne na Politechnice Lwowskiej. W akwarelach dominuje świetlista plama barwna; w olejach- nasycone tonacje. Sygnatura zwykle „Władysław Łuczyński” w rogu obrazu z datą.
Ile kosztują obrazy Władysława Łuczyńskiego?
Obrazy Władysława Łuczyńskiego należą do kolekcjonerskiego segmentu polskiego rynku sztuki międzywojennej. Ceny są zróżnicowane i zależą od techniki (oleje zwykle wyżej niż akwarele), formatu i tematu. Po indywidualną wycenę konkretnej pracy zapraszamy do kontaktu z Galerią Sztuki Plac Zamkowy.
Gdzie kupić obrazy Władysława Łuczyńskiego?
Obrazy Władysława Łuczyńskiego pojawiają się okresowo na polskim rynku aukcyjnym- w renomowanych domach aukcyjnych specjalizujących się w polskim malarstwie. W Galerii Sztuki Plac Zamkowy oferujemy zweryfikowane prace artysty. Zapraszamy do kontaktu w sprawie aktualnej oferty.