Henryk Hektor Siemiradzki urodził się 24 października 1843 roku w Pieczeniegi koło Charkowa (dzisiaj Ukraina), w polskiej rodzinie szlacheckiej. Zgodnie z wolą ojca ukończył studia przyrodnicze na Uniwersytecie Charkowskim, równolegle pobierając prywatne lekcje malarstwa. W 1864 roku rozpoczął naukę w Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, gdzie był wyróżniającym się studentem – otrzymał pięć srebrnych i dwa złote medale konkursowe. W 1871 roku za obraz Aleksander Macedoński i jego lekarz Filip uzyskał złoty medal i sześcioletnie stypendium zagraniczne.
Po roku w Monachium Siemiradzki w 1872 roku osiadł w Rzymie, gdzie pozostał do końca życia. W wiecznym mieście wykształcił swój monumentalny styl – teatralnie inscenizowane sceny z życia starożytnego Rzymu i Grecji, pełne mistrzowsko odtworzonej architektury, marmurów i draperii, a przede wszystkim niezrównanego efektu śródziemnomorskiego słońca bijącego od białych posadzek i kolumnad. Fascynowały go efekty świetlne – blask ognia, odbicia słońca na wodzie, kontrasty cienia i jasności.
Przełom w karierze przyniosły Pochodnie Nerona (1876) – monumentalne płótno pokazane w Wiedniu, Berlinie, Paryżu i kilkunastu innych europejskich miastach. Artysta zdobył Grand Prix i Legię Honorową w Paryżu, honorowe członkostwo akademii w Berlinie, Sztokholmie i Rzymie, a florencka Galeria Uffizi poprosiła go o namalowanie autoportretu – przywilej zastrzeżony dla wybranych mistrzów. W 1879 roku Siemiradzki podarował Pochodnie NeronaKrakowowi jako dzieło inicjujące właśnie powstające Muzeum Narodowe.
Jego willa przy via Gaeta w Rzymie stała się jednym z salonów Europy – bywali tam Henryk Sienkiewicz, Ignacy Paderewski, królowa Włoch i przedstawiciele rosyjskiej rodziny carskiej. Uważa się, że pobyt Sienkiewicza u malarza w 1890 roku zainspirował pisarza do napisania powieści Quo vadis? Henryk Siemiradzki zmarł 23 sierpnia 1902 roku w Strzałkowie koło Częstochowy, nie dokończywszy ostatniego obrazu. Jego prace znajdują się m.in. w Muzeum Narodowym w Krakowie i Warszawie, Muzeum Rosyjskim w Petersburgu i Lwowskiej Galerii Obrazów.
FAQ:
Co malował Henryk Siemiradzki? Henryk Siemiradzki malował przede wszystkim monumentalne sceny z życia starożytnego Rzymu i Grecji – orgie, uczty, igrzyska, sceny z prześladowania chrześcijan – oraz obrazy o tematyce biblijnej i mitologicznej. Malował też portrety, pejzaże i dekoracyjne plafony. Jego największe dzieła to Pochodnie Nerona i Dirce chrześcijańska.
Jak rozpoznać obraz Henryka Siemiradzkiego? Obrazy Siemiradzkiego wyróżniają się monumentalnym formatem, teatralną inscenizacją i mistrzowskim oddaniem śródziemnomorskiego światła bijącego od białych marmurów i posadzek. Charakterystyczne są tłumne, barwne kompozycje z dbałością o każdy detal antycznej architektury, kostiumów i rekwizytów.
Gdzie można kupić obrazy Henryka Siemiradzkiego? Obrazy Henryka Siemiradzkiego są rzadkością na rynku aukcyjnym -większość jego prac trafiła do zbiorów muzealnych. Galeria Sztuki Plac Zamkowy monitoruje rynek – zapraszamy do kontaktu w przypadku zainteresowania twórczością artysty.
Ile są warte obrazy Henryka Siemiradzkiego? Henryk Siemiradzki należy do najwyżej cenionych polskich malarzy na rynku aukcyjnym. Ze względu na rzadkość prac w obrocie, wycena wymaga indywidualnej oceny. Zachęcamy do kontaktu z Galerią Plac Zamkowy.
Kim był Henryk Siemiradzki i skąd pochodzi? Henryk Siemiradzki (1843–1902) był polskim malarzem akademickim, urodzonym pod Charkowem. Osiadły w Rzymie, należał do czołówki malarzy europejskich swojej epoki – jego dzieła zdobywały najwyższe nagrody na wystawach światowych i trafiały do kolekcji królewskich i muzealnych całej Europy.