Złocony Kufel Barokowy ze scenami z życia Proroka Eliasza, CHRISTIAN PICHGEL (1652 Lublin – 1700 Gdańsk)

Christian Pichgel I (ur. 1652 w Lublinie, zm. 29 IX 1700 w Gdańsku) – gdański złotnik, prawdopodobnie syn lubelskiego mistrza Marcina Pichela. Kształcił się u stryja, Matthiasa Pichgela I, a pracę mistrzowską wykonał w 1681 roku w warsztacie Hieronymusa Edela. Od 1682 posiadał obywatelstwo Gdańska. Pełnił funkcje starszego cechu złotników, prowadząc jeden z większych warsztatów w mieście, w którym kształcili się m.in. Johann Caspar Stiebeling, Matthias Pichgel II i Beniamin Berendt I. Pozostawił znaczący dorobek obejmujący zarówno sprzęty sakralne, jak i świeckie. Do najważniejszych należą kielichy, puszki eucharystyczne, kadzielnice oraz liczne wyroby stołowe, w tym ponad trzydzieści kufli dekorowanych scenami biblijnymi. Używał znaku warsztatowego z monogramem PCG w trójliściu. Po jego śmierci warsztat prowadziła wdowa, a następnie syn Christian Pichgel II.

Na płaszczu kufla w formie płaskorzeźby przedstawione zostały dwie sceny z życia proroka Eliasza: ptaki przynoszące prorokowi posiłek w postaci mięsa i chleba oraz Anioł przynoszący mu strawę.

Sceny wzorowane są na obrazujących te same epizody rycinach autorstwa Matthäusa Merian’a Starszego (1593 – 1650).