Jerzy KOSSAK (1886 Kraków – 1955 Kraków), Ułan na koniu, 1931

Obraz „Ułan na koniu” autorstwa Jerzego Kossaka (1886-1955) reprezentuje charakterystyczny nurt twórczości artysty, związany z tematyką wojskową i kawaleryjską, która przyniosła mu największą popularność. Jerzy Maciej Stefan Kossak urodził się i zmarł w Krakowie, w słynnej Kossakówce, będącej przez dekady jednym z najważniejszych ośrodków życia artystycznego miasta. Spoczął w rodzinnym grobowcu Kossaków na Cmentarzu Rakowickim.

Artysta kształcił się w pracowni ojca Wojciecha Kossaka oraz dziadka Juliusza Kossaka, kontynuując malarskie tradycje jednego z najbardziej znanych rodów artystycznych w Polsce. W latach 20. XX wieku współpracował z ojcem przy realizacjach zamawianych przez ziemiaństwo, wojsko, kluby oficerskie oraz organizacje kombatanckie. Tworzył m.in. na zamówienie 4 Pułku Ułanów Zaniemeńskich w Wilnie, co umocniło jego pozycję jako malarza tematyki wojskowej.

W swojej twórczości Jerzy Kossak konsekwentnie podejmował motywy batalistyczne, sceny z dziejów Polski oraz popularne przedstawienia ułanów, polowań i epizodów rodzajowych. Najwyżej cenione są jego prace powstałe w latach 1929-1939, do których należy również obraz datowany na 1931 rok. W tym okresie artysta tworzył dzieła o wyższym poziomie artystycznym, komponowane samodzielnie i dopracowane warsztatowo.

„Ułan na koniu” wpisuje się w najbardziej rozpoznawalny segment dorobku Jerzego Kossaka i stanowi wartościowy przykład polskiego malarstwa batalistycznego i kawaleryjskiego pierwszej połowy XX wieku.